Saznajte sve što Vas interesuje o Trudnoći - Majčino Mleko, Dojenje, Ishrana Bebe

prognoza
Goodpastureov_sindromSkraćeni naziv je sindrom  GSP sa pojavom plućnih krvarenja, glomerulonefritisa i anti GMB antitela (antitela protiv bazalne membrane glomerula) u serumu.Sa nepoznatim uzročnikom. Klinička slika: sa plućnim promenama hemoptizije ( iskašljavanje krvi) nekad i masivnog krvarenja iz pluća, kašalj, poremećaj disanja.Redovno hematurija u mokraći sa bubrežnim bolestima i simptomima, proteinurija, povišen krvni pritisak, sa prisutnom anemijom.Kasnije se razvija oligurija i bubrežna insuficijencija.Prognoza je obično loša.
Dijagnoza: se postavlja na osnovu kliničke slike, urinarnog pregleda, RTG i biopsije.U serumu se nalaze anti GMB antitela.
Lečenje: primenjuje se kortikosteroidna terapija u visokim dozama.Često dolazi u obzir i transplantacija bubrega.
 
Krabbeova_bolestTaj bolest je progresivno cerebralno degenerativno oboljenje ( galaktozil-ceramidna lipidoza).Zahvata belu moždanu masu zbog deponovanja ceramid galaktoze u lizozomima.Nasledna bolest, kod ovog poremećaja je insuficijentni enzim beta-galaktozidoza čiji nedostatak se može dokazati u leukocitima i fibroblastima kože.Odsustvo ovog enzima manifestna je u mozgu nagomilavanjem galakozil-ceramida.Znatno veća koncentracija od fizioloških vrednosti.
Klinička slika: bolest se rano manifestuje već u doba odojčeta  sa razdražljivošću, hipertoničnošću i učestalim konvulzivnim napadima.Zbog atrofije optikusa javlja se slepilo, zaostaje mentalni razvoj.U kasnijoj fazi bolesti javlja se opistotonus (grčenje tela u vidu luka).Prognoza je loša završava se pre treće godine života.
Dijagnoza: se postavlja na osnovu kliničke slike i biohemijske analize.
Lečenje: primena simptomatske terapije, jer uzročnog lečenja nema.
 
cistinozaCistinoza je autosomno nasledna bolest.Povezana sa nakupljanja većih količina cistina (nevezanog za proteine), u brojnim tkivima, konjuktivi, rožnjači, bubrežnih tubula, koštanoj srži.
Klinička slika:bolest  se u ranim godinama starosti se prepoznaje, već oko prve godine života sa znacima disfunkcija proksimalnih tubula bubrega.
-Fankonijev  sindrom, sa pojačanom sekrecijom urina-poliurija, dehidracija, anoreksija sa zaostajanjem rasta znacima vitamina D.Ova deca su hipotrofična sa fotofobijom (preosetljivosti na svetlost).Česte  su glavobolje i svrab u očima.Kod adolescentnog tipa cistinoze napreduje se prema bubrežne insuficijencije.U prvom slučaju prognoza je loša do 10-e godine života.U drugoj varijanti loša prognoza nastupa još u adolescentna doba.
Postoji i adultni tip koji daje samo simptome  na očima,ali bubrezi nisu zahvaćeni.
Dijagnoza: se postavlja na osnovu kliničke slike i laboratorijske analize.Danas je već moguće postavljanje dijagnoze u prenatalnoj zaštiti.
Lečenje:uzročno lečenje ne postoji, ako se lečenje započne pre oštećenja tkiva terapija se sprovodi cisteaminom.Rahitis  se leči sa  D- vitaminom suzbijanje  hipokalijemije i acidoze.
Transplantacija bubrega je moguća u izvesnim slučajevima sa malo uspeha, jer ponovnim taloženjem kristala cistina u transpantirani bubreg.
 
malokrvnostMalokrvnost je bolest smanjenje broja crvenih krvnih zrnaca (eritrocita), ili količine hemoglobina na jedinicu zapremine krvi.Uzroci su mnogobrojni prema mehanizmima koji sudeluju u nastanku i dele se na:
-Malokrvnost usled akutnog ili hroničnog gubitka krvi, malokrvnost posle krvarenja, malokrvnost izazvane ubrzanom razgradnjom eritrocita (hemolitičke anemije)
-Malokrvnost usled smanjenog stvaranja eritrocita, mogu biti sekundarne zbog oštećenja koštane srži toksičnim i fizičkim činiocima (zračenjem) ili aplazija koštane srži  (aplastične anemije).Posledica metaboličkih poremećaja u crvenoj lozi  (perniciozna anemija, nutritivna anemija).
-Malokrvnost mešovitog tipa, izvestan broj anemija ima za uzrok laku hemolizu i umerenu insuficijenciju koštane srži kao (anemija kod ciroze jetre).
Osim smanjenja broja crvenih krvnih zrnaca menja se i veličina  dele se prema morfološkom izgledu na mikrocitne, normocitne i makrocitne anemije.Malokrvnost se dele prema količini hemoglobina u eritrocitima na: hipohromne, normohromne i hiperhromne anemije.
Opširnije...  
Poremeaji_sranog_ritmaDo poremećaja srčanog ritma dolazi ukoliko postoji oštećenje neke od značajnih osobina srčanog mišića.To je sprovodljivost i nadražljivost.
Poremećaji nadražljivosti ovi poremećaji su česti i mogu se javiti čak i kod zdravih osoba.Mogu biti posledica nekog oštećenja srca, akutna reumatska groznica, pektoralna angina ili srčane slabosti bilo kog uzroka.
Ekstra sistole ovim terminom se označava prevremena sistola (stezanje) srca.Skoro uvek je uzrok stvaranje nadražaja na nenormalnom mestu izvan sinusnog čvora.Ekstra sistola je najčešće praćena kompenzatornom pauzom, naročito ako je intreval izmedju sistole koja prethodi ekstrasistoli i sistole koja je sledi, jednak ili je dvostruk interval izmedju dve normalne sistole.Ponekad ekstrasistole primeti sam bolesnik, kao osećaj udara u predsrčanom predelu.Pomoću EKG-a može se precizno odrediti mesto nastanka  ekstrasistola.U velikoj većini postoje komorne ekstrasistole, dok su pretkomorne redje.Prognoza ekstrasistolije zavisi od stanja srca bolesnika.Ovaj poremećaj se javlja kod ljudi, koji nemaju nikakvo oboljenje srca pušači, trudnice, alkoholičari ili posle uzimanja veće količine kafe.U svi slučajevima lečenje se sastoji od uklanjanja intoksikacije (trovanja), izmeni režima života, regulisanju poremećenog varenja kao psihička  relaksacija bolesnika.
Apsolutna aritmija ova vrsta aritmije se odlikuje apsolutnom nepravilnošću srca.Bolesnik to oseća kao nepravilno lupanje srca.Auskultacijom se konstatuje potpuna nepravilnost ritma, intenzitet  tonova je promenljiv, postoji i ubrzanje srčanog rada što se naziva tahiaritmija.Na EKG-u se primećuje potpuno odsustvo P-talasa.
Paroksizmalna tahikardija ovaj poremećaj nastaje, kada se ektopični nadražaju umesto slučajno kao kod ekstrasistolije,javljaju u brzom ritmu tokom kraćeg ili dužeg perioda.Zavisno od mesta nastanka ektopičnih nadražaja razlikujemo: supraventrikularne i ventrikularne tahikardije ( ubrzanja rada srca) a razlikuje se po uzroku i prognostici.
Supraventrikularna  paroksizmalna tahikardija nastaje naglo ponekad posle napora, uzbudjenja, nagle promene položaja glave ili tela, osećanjem probadanjem u grudima.Bolesnik oseća produženo lupanje srca, bolan pritisak u grudima, postoji vrtoglavica i muka.Broj srčanih  kontrakcija varira od 140-220 u minutu, trajanje napada je promenljivo, a prekid napada nastaje naglo kao i početak.Različiti postupci koje bolesnik može sam da primenjuje mogu prekinuti napad.Pritisak na očne jabučice, pritisak prstima na predeo karotida na vratu, zauzimanje  sagnutog položaja tela  s niskom postavljenom glavom.Napadi supraventrikularne paroksizmalne tahikardije su neprijatni, ali nikad nisu opasni izuzev ako postoji dugo oštećenje srca.Nasuprot ovima ventrikularne tahikardije su vrlo ozbiljan poremećaj ritma, jer  ga izaziva opterećenje srčanog mišića  a mogu posle izvesnog vremena preći u fibrilaciju
(treperenje) komora koja može da dovodi do smrti.Daje mnogo težu kliničku sliku na EKG-u komorni kompleks deformisan proširen, aplatiran.Ventrikularna tahikardija zahteva hitno specijalističko zbrinjavanje.
Lepršanje (flater) i treperenje  (fibrilacija) pretkomora.Ovi poremećaji se javljaju u napadima ili su trajni.Odlikuju se brzim ritmom pretkomora.Kod lepršanja-flutter ritam je 250-350 u minuti dok je kod treperenja 350-500 u minuti.Komore ne mogu da prate ovakav  brz ritam pretkomora, pa rade u izmenjenom ritmu.Jedna kontrakcija komora na svake dve ili tri kontrakcije pretkomora, ili u nepravilnom ritmu ako postoji aritmija.U svim miokardiopatijama   bez obzira na postojanje  srčane slabosti može kao komplikacija nastati lepršanje i treperenje pretkomora.
Poremećaji  provodjenja smetnje provodjenja nervnih impulsa u srčanom mišiću koji se još nazivaju  "blok" javljaju se kao komplikacija trovanja ili anatomsko oštećenje.Ovi poremećaji često ne daju nikakve smetnje pa se dijagnostikuju pomoću EKG-a, prilikom sistematskih  ispitivanja. Zavisno na nivoa na kome postoji blok razlikujemo :
Sino-aurikularni,
Aurikulo-ventrikularni  i
Intraventrikularni blok
Sino-aurikularni blok-poremećaj provodjenja izmedju sinusnog  Kit Flakovog čvora i pretkomora dijagnostikuje se  pomoću EKG-om odsustvom pojedinih P-QRS-T kompleksa.
Atrio-ventrikularni blok je poremećaj provodjenja izmedju pretkomora i komora češći je zavisno od težine  poremećaja postoji više vrsta koji se razlikuju na EKG-u.
Potpuni pretkomorno-komorni blok najteži stepen poremećaja provodjenja  koji se na  EKG-u manifestuje  potpunim razdruživanjem izmedju pretkomora (talas P ) Koji se kontrahuje sporije posebnim ritmom.Ovaj poremećaj se klinički manifestuje  kao usporenje srčanog rada  (bradikardija).
Intra-ventrikularni blok je prekid provodjenja na visini jedne od grana  Hisovog snopa, pa se ovaj poremećaj naziva  "blok grane".




 
flegmonaAkutno ili subakutno zapaljenje vezivnog tkiva koja se razvija kao zagnoja.Razvija se u dubokom sloju kože ili potkože mogu nastati i sekundarno kao posledica infekcije kože impetigo,  čir,
ubod ili septička rana.Ispoljava se crvenilom, bolnom otokom i pojavom temprature.Duboke flegmone nastaju sekundarno usled procesa infekcija na unutrašnjim  ili u okolnim organima.
Opšti zanci infekcije preovladjuju temperaturu a odredjivanje sedišta flegmone često je otežano.U patofiziološkom pogledu evolucija dubokih i površinskih flegmona zavisi od virulencija klica, uzročnika i od odbrambenih snaga  organizma.Flegmone su naročito teške kod dijabetičara, iscrpljenih osoba (alkoholičara, sa insuficijencijom jetre ili bubrega).U tim slučajevima opasnost je velika od lokalnog širenja i nekroza u nedostatku odbrane koja se raspoznaje po odsustvu gnojenja dakle nema apscesa i po postupno zahvatanju susedne oblasti difuzna flegmona.Rizik od septikemije pogoršava prognozu.
Lečenje:sastoji se u primeni antibiotika najbolje parenteralno.Lokalna antibioterapija se primenjuje za površinske ograničene flegmone.Hirurške poduhvate treba primeniti u stadijumu pojave gnojne kolekcije, šupljinu treba drenirati i iseći nekrotična tkiva.Difuzne flegmone (bez gnoja) i njihovi vidovi kao flegmona lignozu široka crvena i prostrana tvrda mogu se ublažiti mnogostruko protivgnojno vakcino-terapijom tj. podsticanje odbrane.
 
Bolest je izazvana infekcijom  Ebola virusom.Širenje bolesti može da se dogodi na razne načine, direktnim kontaktom sa virusom, sa krvim, ili izlučevinama  obolelih osoba. Kroz kontakte sa predmetima što inficirana osoba koristi.
Klinička slika:nakon infekekcije za nekoliko dana javlja se temperatura, bolovi u mišićima, glavobolja, bol u stomaku, proliv, osip na koži, crvenilo, svrab, povraćanje krvi, krvav proliv.Nakon nedelju dana posle infekcije javlja se bol u grudima, krvarenje, slepilo, smrt.
Prognoza zavisi od imunog sistema obolele osobe.Neki bolesnici izleče se od Ebole HF-a, neki ne.Dijagnoza se postavlja na osnovu kliničke slike i serološkim testovima.
Lečenje; specijalnog leka nema.Terapija je simptomatska.Treba sprečiti sekundarnu infekciju antibioticima.Sprečiti širenje bolesti.Potrebna je izolacija obolelih.
 
Uvod
Karcinomi štitnjače su rijetke bolesti, većina ih sporo raste, imaju nisku smrtnost i prava su rijetkost u normalnoj štitnoj žlijezdi. Određeni oblici tumora javljaju se obiteljski. O uzrocima karcinoma štitnjače malo se zna, no ionizacijsko zračenje, osobito u području glave i vrata, osobito kod djece, stvara sklonost za kasnije nastajanje karcinoma štitnjače. Dugotrajna stimulacija s TSH (stimulirajući hormon štitnjače) kod bolesnika s gušom ili hipotireozom može dovesti do karcinoma.

Podjela karcinoma štitnjačeguša,papilarni,folikularni,anaplastični,medularni,čvor,žena,
Karcinomi štitnjače dijele se na:
- papilarni
- folikularni
- anaplastični
- medularni
Štitnjača je vrlo dobro prokrvljena i zbog toga se u njoj često nalaze metastaze drugih tumora, najčešće melanoma, karcinoma pluća, dojke i jednjaka.
Štitnjača može biti sjedište tiroidnog limfoma (5% svih karcinoma) koji se tipično javlja u žena dobi 55-75 godina, a koje boluju od kroničnog limfocitnog tireoiditisa ili Hashimotova tireoiditisa.

Kad bi čvor u štitnjači mogao biti karcinom?
Slijedeći znakovi pobuđuju sumnju na malignu bolest:
- postoji smo jedan čvor
- pretragom se otkrije da taj čvor nije funkcionalan ("hladni" čvor)
- čvor je čvrst; nije ispunjen tekućinom
- čvor je tvrd
- brz rast čvora
- povećani vratni limfni čvorovi

Simptomi karcinoma štitnjače
- pipanje bezbolne kvrge ili čvora u štitnjači
- promuklost ili gubitak glasa ako tumor pritišće na povratni živac
- otežano gutanje ako tumor vrši pritisak na grkljan


Papilarni karcinom štitnjače
Ovaj je tip najbenigniji i najučestaliji u grupi karcinoma štitnjače; čini 70 - 85% svih karcinoma. Češće se javlja kod žena nego kod muškaraca. Raste vrlo sporo i obično nema kapsulu. Može se širiti kroz ovojnicu štitnjače na okolne strukture vrata. Metastazira uglavnom u suprotni režanj štitnjače te limfne čvorove na vratu. Godinama ostaje bezbolan. Dob pojavljivanja pokazuje dva vrška - javlja se u drugom/trećem desetljeću života ili kasnije u starijoj dobi.
Scintigrafski se prikazuje kao "hladni" ili "relativno hladni čvor", a ultrazvukom kao čvor neravnih rubova.
Prognoza ovisi o veličini tumora: ako je manji od 2 cm, prognoza je izvrsna. Zahvaćenost limfnih čvorova povezana je s većom učestalosti ponovnog javljanja bolesti nakon liječenja, ali ne znači i veću smrtnost. U bilo kojem trenutku bolest može poprimiti ubrzani tijek.
Papilarni karcinom je najčešći zloćudni tumor štitnjače koji se pojavljuje nakon zračenja glave i vrata u djetinjstvu. Tada tumor obično ima više centara, pa je potreban radikalniji kirurški zahvat, ali ima dobru prognozu.
Liječenje papilarnog karcinoma uključuje:
- kirurški zahvat (tiroidektomija) kojim se odstranjuje dio ili cijela štitnjača
- hormonska terapija kojom se sprječava izlučivanje TSH (hormon koji stimulira štitnjaču) iz žlijezde hipofize jer TSH može stimulirati ponovno javljanje karcinoma
- radioaktivni jod - za medikamentno uništenje tkiva štitnjače

Folikularni karcinom štitnjače
Čini otprilike 10 - 15% karcinoma štitnjače, javlja se u starijih osoba, širi se krvlju i stvara udaljene metastaze čak i kad je manji od 1 cm. Metastaze se osobito mogu naći u središnjem živčanom sustavu, plućima i kostima. Ima kapsulu, a od dobroćudnog adenoma štitnjače razlikuje se po zahvaćanju kapsule, okolnog tkiva i krvnih žila. Može biti minimalno, umjereno ili jako invazivan i o tome ovisi prognoza. Podtip ovog karcinoma, tumor Hurtleovih stanica, ima sklonost većoj invaziji i lošija mu je prognoza.
Liječenje:
- kirurški zahvat odstranjenja štitnjače (tiroidektomija)
- radioaktivni jod

Anaplastični karcinom štitnjače
Obično se javlja u šestom i sedmom desetljeću života i čini 1-5% karcinoma štitnjače. Očituje se vrlo brzim rastom i zahvaćanjem okolnih struktura na vratu. Nedvojbeno je najzloćudniji karcinom štitnjače. Brzog je rasta i visokog stupnja malignosti. Prognoza je vrlo loša, 80% pacijenata umire unutar godine dana od dijagnoze. Najbolji rezultati liječenja postižu se kod mladih bolesnika niskog stupnja bolesti.
Liječenje:
- kirurški zahvat
- kemoterapija
- zračenje

Medularni karcinom štitnjače
Još se naziva parafolikularni ili tumor C-stanica. Može se javiti u četiri oblika: sporadično (80%) ili obiteljski (20%), kao dio multiple endokrine neoplazije (MEN) tip 2A ili 2B ili obiteljski ne-MEN oblici. Sporadični oblici javljaju se najčešće u šestom i sedmom desetljeću života. Kad se radi o obiteljskim oblicima rana dijagnoza se može postaviti kontroliranjem koncentracije kalcitonina u krvi članova obitelji. Mogu se naći metastaze u limfnim čvorovima vrata. Tumor i njegove metastaze imaju sklonost kalcificiranju prema čemu se mogu prepoznati. C-stanice izlučuju kalcitonin pa njegovu koncentraciju treba izmjeriti prije i nakon operacije kad nam on služi za praćenje tijeka bolesti i otkrivanje metastaza.
Liječenje: kirurški zahvat je glavni oblik liječenja, a vanjsko zračenje ili kemoterapija se koriste ako se bolest javi ponovo ili se ne odstrani cijelo tumorsko tkivo operacijom.

Dijagnoza
Karcinom štitnjače se dijagnosticira temeljem razgovora s bolesnikom i uvidom u eventualne tegobe, pregledom i pretragama.
U razgovoru s bolesnikom važno je dobiti podatke o eventualnom zračenju glave i vrata u dječjoj dobi. Najvažnije pri pregledu bolesnika je vješto pipanje štitnjače.
Laboratorijski nalazi nisu od velike pomoći za dijagnozu.
Testovi hormonske funkcije obično su uredni.
Tumorski biljezi su značajni jedino kod medularnog karcinoma kod kojeg se nalaze povišene koncentracije kalcitonina.
Rendgenski snimak vrata pomaže kad se nađu kalcifikacije: točkaste kalcifikacije ukazuju na papilarni, a gušće na medularni karcinom.
Punkcija iglom i aspiracija otkrivaju vrste stanica i tumorska tjelešca.
Ultrazvučni pregled prikazuje promjene građe štitnjače.
Scintigrafija služi za prikaz građe i funkcije štitnjače i sumnjivog čvora.

Kontrola
Bolesnici se kontroliraju svakih 3-6 mjeseci ako nije obavljen kirurški zahvat i pri tom se ponavljaju punkcije štitnjače. Nakon kirurškog zahvata kontrola je svakih 6 mjeseci tijekom slijedećih nekoliko godina. Tijekom ovih kontrola pipa se vrat i štitnjača, vadi se krv radi mjerenja tireoglobulina. U prvoj se kontroli radi scintigrafija cijelog tijela kako bi se otkrili ostaci tumora ili metastaze.

Prognoza
U općenito dosta povoljnoj prognozi preživljavanja potrebno je biti oprezan jer se i Ťuspavaniť tumori štitnjače mogu pretvoriti u izrazito zloćudne oblike s brzim smrtnim ishodom.

 
Oboljenje mozga u kome postojanje negnojnih zapaljenjskih lezija, predstavlja dominantan histološki nalaz.Taj proces često zahvata moždane opne i kičmenu moždinu, što se naziva meningoencefalitis.U slučaju elektivnog oboljenja sive moždane supstancije kičmene moždine i mozga, govori se o polioencefalomielitisu, a u slučaju oboljenja bele supstancije naziv je leukoencefalitis.
Uzročnici:kad je patogena moć izazivača infekcije jača od odbrambenih snaga organizma, javlja se manifestni simptomi bolesti.Najbrojni patogeni činioci su virusi koji imaju afinitet za nervno tkivo-primarno ili kao komplikacija osipnih groznica virusnog porekla-sekundarno.
Bakterije, egzogeni, endogeni toksini poznati su tako kao izazivači zapaljenjskih oboljenja mozga i kičmene moždine.
Neuroalergija kod gripa, reumatizma, umanjuje odbrambene mehanizme.Značajni su etiološki faktori termičke, mehaničke tj. sunčanica, razne traume glave.Uzročnici prodiru nervnim, limfnim ili krvnim putem, kao i prelaskom (per continuitatem), sa mesta infekcije.
Lokalizacija:pomenuti morbogeni uzročnici mogu biti lokalizovani difuzno ili diseminirano rasporedjeni.
Ako zapaljenjski proces zahvata tkivo mozga, to oboljenje se naziva encefalitis.
Glavni simptomi su poremećaj svesti od somnolencije do kome, senzitivni i motorni nadražajni ili ispadni fenomeni, motorni nemir, nevoljni pokreti, mišićne oduzetosti, psihički simptomi u obliku delirijuma.Najprihvatljivija podela prema tendenciju i klasifikaciju je sledeća:
-epidemijski encefalitis,
-sporadični encefalitis (sa besnilom) lokalizovanim pretežno u beloj masi,
-sekundarni odnosno encefaliti nastali kao komplikacija zaušaka, šarlaha i drugih osipnih groznica.
Prognoza u celini je neizvesna, jer nezavisno od opasnosti po život bolesnika, moguće su manje ili više teške posledice.
Lečenje:preventivne mere (vakcinacija) mogu se uzeti u obzir u slučajevima nekih epidemijskih encefalitisa.Kad je bolest nastala simptomatsko lečenje suprotstaviće se elementima kliničke slike koja ga opravdava (koma, disajni poremećaji).Sredstva za borbu protiv uzročnog agensa kao antibiotici, antiinflamatorni lekovi u celosti dobro deluju.
 
Endokarditis je zapaljenje endokarda u većini slučajeva nastaje pod dejstvom bakterija iz grupe streptokoka nekad i  pneumokoka.U evuluciji ovog oboljenja razlikuju se više oblika:
-Spori endokarditis-endokarditis lenta
-akutni endokarditis,
-reumatični endokarditis.
Spori endokarditis  ili Oslerova bolest se javlja kod bolesnika koji već imaju valvularnu kerdiopatiju, mitralnu stenozu, kongenitalnu kardiopatiju ili aortnu insuficijenciju.
Najčešći uzročnik je stafilokokus viridans.Ulazna vrata može biti kožna infekcija, zubna, ždrelna infekcija.Bolest počinje sa visokom tempraturom, groznicom mišićna i kožna manifestacija, zadebljanje prstiju, neurološke pojave.Tipična su  mala septičko-embolička  krvarenja na rukama i nogama, na sluznicama i u retini.Slezina je povećana.Krvna slika pokazuje polinuklearnu leukocitozu.Endokardtis lenti je posledica stvaranje izrasline. Prognoza je uglavnom dobra, zahvaljujući antibioticima.
 
 

Korisni Linkovi

Ko je Online