Reklo bi se da kod nas ova bolest drži jaku drugu poziciju, dok prvo mesto drže kondilomi, poznati i kao genitalne bradavice, dok npr. u Americi (gde godišnje oko 2.8 miliona ljudi oboli od hlamidije) hlamidija drži prvo mesto po broju obolelih. Statistike takođe kažu da je 1 od 10 seksualno aktivnih osoba, inficirana ovom bolešću.
Uzročnik Hlamidije je bakterija Chlamydia trachomatis.

Hlamidija prenošenje

Hlamidija se prenosi seksualnim kontaktom sa obolelom osobom, uključujući sam seksualni snošaj, analni seks i oralni seks. Prenošenje bakterije hlamidije se takođe može desiti putem vaginalnog porođaja sa inficirane na novorođenče. Kada se ne leči, hlamidija može trajno da ošteti polne organe i da dovede do steriliteta i kod žena i kod muškaraca. Takođe, hlamidija trachomatis je jedan od najčešćih uzročnika upale pluća kod novorođenčadi.
Svaka seksualno aktivna osoba može dobiti hlamidiju. Što je veći broj seksualnih partnera, veći je rizik od infekcije. Hlamidija i gonoreja imaju slične simptome, a mogu imati i slične komplikacije ako se ne leče, pa se hlamidija ponekad pogrešno dijagnostikuje kao gonoreja, i obrnuto. Ovo je loše, jer se lečenje ove dve polne bolesti razlikuje.
Hlamidija kod žene može inficirati cerviks i urinarni trakt, a takođe može da uzrokuje i zapaljenje karlice kada dospe u kanale materice (uterine tube). S obzirom da grlić materice kod tinejdžerki i mladih devojaka nije potpuno zreo, one su u posebnom riziku od infekcije, ako su seksualno aktivne.
Sa druge strane, hlamidija kod muškarca može da inficira urinarni trakt i epididimis (deo muškog genitalnog trakta koji sprovodi spermu od testisa do semevoda) a posledica mogu biti epididimitis (upala semevoda, tj. semenih kanalića), otekline ili zapaljenje testisa, kao i bolovi u testisima.
SVAKO ko je seksualno aktivan, treba da se testira najmanje jednom godišnje, s obzirom da simptomi hlamidije mogu da budu i neprimetni.

Pod dejstvom raznih patoloških činilaca, može se desiti da se normalna statika unutrašnjih polnih organa žene promeni, odnosno da pojedini polni organi pod dejstvom izvesnih faktora pređu iz normalnog u patološki položaj.
Fiziološki položaj materice
Materica se, kao najveći polni organ, nalazi u sredini male karlice ispod terminalne, iznad interspinalne linije, ispred rektuma a iza mokraćne bešike.
Za opisivanje njenog položaja neophodno je odrediti sledeće:
* POSITIO ili stav označava gde se uterus u celini nalazi u maloj karlici. Normalno se nalazi u osovini karlice, dno materice je u visini terminalne, a grlić u visini interspinalne linije.
* VERSIO podrazumeva nagib cele materice prema vagini. Naime, njena uzdužna osovina (tela i grlića) sa osovinom vagine stvara prav ugao. Ovaj položaj materice naziva se anteverzija materice - anteversio uteri.
* FLEXIO podrazumeva savijanje (pregibanje) tela materice prema grliću pri čemu se stvara ugao od preko 90 do 100°. Ovaj položaj materice se naziva antefleksija materice - anteflexio uteri.

Prevremeni (preterminski) porođaj je onaj koji započne pre navršene 37. nedelje trudnoće. Malene disturbancije kod osetljivih trudnica mogu izazvati prevremene trudove. Prevremene kontrakcije se obično javljaju iza 20. nedelje trudnoće. Ukoliko one postanu učestale i jake tada dolazi do opasnosti da dođe do prevremenog porođaja. Kako fetus još nije dovoljno sazreo, niti je spreman za spoljašnji svet mora nakon rođenja biti negovan u inkubatorima. Takvo novorođenče nazivamo nedonošče. Radi sprečavanja repvremenog porođaja, standardna procedura podrazumeva intravensko davanje jednog od lekova za sprečavanje grčenja mišića materice (tokolitici).

Disfunkcionalna krvarenja su krvarenja iz materice koja su produžena, nepravilna i obilna, a anatomske nepravilnosti materice ne postoje. O obilnim menstruacijama i metroragijama govorimo kada je mesečni gubitak krvi veči od 80ml. Kod adolescentkinja je uzrok ovakvih krvarenja anovulacija, dok je kod žena u kasnijem životnom periodu, patologija same materice glavni uzrok obilnih menstruacija u smislu pojave mioma i polipa.
Normalan menstrualni ciklus  podrazumeva (prema American College of Obstetricians and Gynecologists)  pojavu menarhe ( prva menstruacija) izmedju 11 i 14godine, dužinu ciklusa od 21 do 45 dana, a dužina menstrualnog krvarenja je do 7 dana. Pravilnost menstrualnih ciklusa zavisi od zrelosti hipotalamo-hipofizo-ovarijalne (HPO) osovine. Kod adolescenta HPO je nezrela, tj potrebno je vreme da bi HPO sazrela i dolazi do pojave anovulacija. U prve 2 god nakon menarhe 55-82% ciklusa je anovulatorno, a u četvrtoj i petoj godini se taj procenat smanjuje na 20%.

Transplantacija materice koja bi omogućila ženama bez dece da ostvare potomstvo, mogla bi već od iduće godine da postane stvarnost
Transplantacija materice koja bi omogućila ženama bez dece da ostvare potomstvo, mogla bi već od iduće godine da postane stvarnost, obećavaju švedski i britanski naučnici na osnovu sprovedenih istraživanja u laboratorijskim uslovima. Nadu ženama koje su rođene bez materice, ili im je morala biti odstranjena zbog bolesti, posebno uliva prof. dr Mats Branstrom sa Univerziteta Geteborg u Švedskoj, koji je proveo više od decenije usavršavajući hirurške tehnike neophodne za ovaj zahvat. Istovremeno, i britanski tim hirurga iz londonske bolnice Hamersmit utrkuje se sa ovakvim operacijama, pokušavajući da nađe najbolje rešenje.

Zanimljivo je da je jedino u Saudijskoj Arabiji izvedena humana transplantacija ovog organa, koji je, nažalost, prestao da funkcioniše posle četiri meseca. Britanski i švedski naučnici veruju da se ovo dogodilo zbog kompleksnosti povezivanja nove materice sa krvnim sudovima.

Uprkos svemu, prof. Branstrom tvrdi da će presađivanje materice početi od sledeće godine u jednoj od deset najprestižnijih bolnica sveta, ali da će transplantacija biti privremena. To je zbog dugoročnih opasnosti koje nose lekovi neophodni za sprečavanje odbacivanja presađenog organa. Lekovi uslovljavaju da nova materica mora da se odstrani posle jedne, a najviše dve trudnoće.
Izvor:Novosti.rs

Histerometrija
Definicija
Histerometrija (gr. ύστέρα – materica, μέτρου - merim) je intervencija kojom se određuje dubina materice.
Ova procedura se obično vrši neposredno pre neke druge kompleksnije ginekološke intervencije (kiretaža, histerosalpingografija, endoskopske operacije), retko izolovano, u sklopu pripreme za postupak asistirane fertilizacije. Instrument kojim se postupak vrši naziva se histerometar, ili uterusna sonda.Histerometar (uterusna sonda) je napravljen od naročito obrađenog metala, sa oznakama u santimetrima. Sonda je ka vrhu savijena (zbog pozicije  uterusa), a na vrhu je zaobljena, da ne bi u toku intervencije došlo do perforacije zida materice.
Tehnika rada
Sonda se kroz spoljašnje materično ušće plasira kroz cervikalni kanal i unutrašnje ušće u materičnu šupljinu, sve do fundusa, pažljivo, praćenjem osovine tela materice. Kada se vrhom sonde dođe do dna materice, na sondi se očita dubina u santimetrima. Normalna dubina materice je 7cm.
Biopsija
Definicija
Biopsija (gr. βιος, όράω – vidim) promena na spoljašnjim genitalnim organima, vagini i porciji je dijagnostička procedura kojom se uzima uzorak tkiva sumnjivog na maligni tumor.
Tehnika rada
Po obavljenom ginekološkom pregledu, radi utvrđivanja lokalizacije lezije, naročitim kleštima, skalpelom ili makazama, uzima se uzorak tkiva suspektnog na malignitet, fiksira u 10% rastvoru formalina i upućuje na patohistološko ispitivanje (Slika 25). «Ciljana biopsija» predstavlja uzimanje uzorka tkiva pod kontrolom kolposkopa (Slika 26). Ukoliko posle uzimanja isečka dođe do intenzivnijeg krvarenja, mesto biopsije se tamponira i stavlja se hirurški šav.
Instrumenti za biopsiju i Promena na donjoj usni grlića materice koja zahteva bipsiju i histološku evaluaciju ekstenzivnosti
Kiretaža, polipektomija i miomektomija  
Eksplorativna kiretaža (fr. curettage) cervikalnog kanala i materične šupljine je najčešća intervencija u ginekološkoj praksi. Ova procedura je istovremeno dijagnostička i terapijska. Kiretažom cervikalnog kanala i materične šupljine odstranjuje sluznica koja se, posle fiksiranja u 10% rastvoru formalina, upućuje na patohistološki pregled. Ovim postupkom se takođe zaustavlja krvarenje iz materice (spontani pobačaj, disfunkcionalno krvarenje). Ukoliko iz spoljašnjeg ušća prominira polip (gr. πολύπονς – izraštaj) (Slika 27.) ili miom (gr. μϋς – mišićni izraštaj) (miom koji se rađa – myoma uteri ad vaginam nascens) (Slika 28, 29 i 30), tada se uvrtanjem oko peteljke odstranjuje patološka formacija, a zatim vrši kiretaža cervikalnog kanala (baze polipa ili mioma) i materične šupljine.
Polip prominira iz cervikalnog kanala. Potrebno je uraditi polipektomiju i kiretažu cervikalnog kanala i materične šupljine, radi histološkog pregleda i odluke o eventualnom daljem tretmanu (konizacija, amputacija, histerektomija).
Myoma uteri ad vaginam nascens.
Odstranjeni miom kod iste pacijentkinje
Punkcija Duglasovog prostora i adneksalnih tumora
Definicija
Punkcija (lat. Punctio) Duglasovog prostora i adneksalnih tumora je dijagnostička (ali i terapijska procedura) kojom se dobija uzorak tečnosti za citološki  i mikrobiološki pregled.
Tehnika rada
Intervencija se radi u kratkotrajnoj opštoj anesteziji. Posle postavljanja pacijentkinje u ginekološki položaj (položaj za litotomiju), ekartiranja vagine i hvatanja donje usne grlića maretice jednozubim kleštima kroz zadnji forniks vagine uvodi se igla u trbuh (Slika 31). Na taj način aspirira se sadržaj (transudat, eksudat, ascites, gnoj, krv, koagulumi) koji se šalje na mikrobiološki i citološki pregled. Ukoliko se punkcijom Duglasovog prostora dobije krv sa koagulumima, tada se najverovatnije radi o ektopičnom graviditetu ili rupturi ciste jajnika.
Punkcija Duglasovog prostora - kuldocenteza
Ukoliko se ginekološkim pregledom konstatuje postojanje adneksalnog tumora, a nivoi tumorskih markera i ultrasonografski pregled sa velikom verovatnoćom ukazuju da se ne radi o malignom tumoru, tada se odlučujemo za punkciju adneksalnog regiona. Ova intervencija vrši se kroz bočni svod vagine, ranije pod kontrolom ruke, a danas pod kontrolom ultrazvuka. Posle evakuacije sadržaja tumefakta (gnoj, serozna ili mucinozna tečnost), u zavisnosti od prirode procesa, započinjemo sa lokalnom i sistemskom primenom medikamenata.
Izvor:Stetoskop

Definicija i uzrok
Nepravilna krvarenja iz maternice čest su simptom bolesti ženskih spolnih organa, ali se često javljaju i kod poremećaja zgrušavanja krvi. Ova krvarenja nastaju kao posljedica izostale ovulacije. Ovulacija je izbacivanje ženske jajne stanice iz jajnika koje se kod svake žene događa prosječno jednom mjesečno, na polovini menstrualnog ciklusa.
Krvarenja su obično obilna (metrorrhagia) te je isključena mogućnost trudnoće i nekog drugog lokalnog uzroka u maternici kao što je dobroćudni tumor miom i endometrioza. Nepravilna krvarenja još se nazivaju disfunkcijska, odnosno metrorrhagia dysfunctionalis jer nastaju zbog poremećaja funkcije određenog dijela tijela.

Simptomi
Tijek bolesti je obično karakterističan. Ženi izostane mjesečnica kroz 5-7 tjedana, ali ponekad i tijekom nekoliko mjeseci te se nakon toga javljaju obilna krvarenja koja traju do četiri tjedna, a ponekad i duže. Obilna i dugotrajna krvarenja zbog gubitka željeza uzrokuju tešku anemiju čiji su simptomi slabost, vrtoglavice, zujanje u ušima i osjećaj lupanja srca.

Doba javljanja
Ova se krvarenja obično javljaju na početku plodnog razdoblja žene, dakle, u mlađoj dobi i u klimakteriju kada postupno prestaje funkcija jajnika.

Tipovi nepravilnih krvarenja iz maternice
Ovaj tip krvarenja dijelimo u dvije skupine prema životnoj dobi u kojoj se javlja. Prva skupina je matrorrhagia iuvenilis, odnosno mladenačka (juvenilna) krvarenja koja se javljaju na početku ženinog plodnog razdoblja.
Druga se skupina naziva metrorrhagia climacterica, odnosno klimakterijska nepravilna krvarenja koja se javljaju, kao što samo ime kaže, u klimakteriju.
Mladenačka nepravilna krvarenja iz maternice
Ova su krvarenja obilna i dugotrajna, javljaju se u nepravilnim razmacima u djevojaka između 12 i 18 godina. Razdoblju krvarenja prethodi duži ili kraći period izostanka mjesečnice. Krvarenje može uzrokovati tešku anemiju zbog manjka željeza, a i ugroziti život bolesnice. Za postavljanje dijagnoze potrebno je odgovoriti na niz liječnikovih pitanja o tim simptomima, prijašnjim bolestima, obiteljskim bolestima te je potrebno napraviti ginekološki pregled. Krvarenje je u ovoj dobi rijetko posljedica tumora i poremećaja zgrušavanja.
Intervencijska mjera kod ovog stanja je što prije zaustaviti krvarenje. Ono se može sigurno zaustaviti hormonskom terapijom.
Za ova je krvarenja tipično učestalo ponovno javljanje pa je potrebno regulirati menstrualni ciklus kako bi se spriječilo ponavljanje. Potrebno je uzimanje preparata željeza ili eritropoetina kako bi se bolesnica oporavila.
Klimakterijska nepravilna krvarenja iz maternice
Nepravilna maternična krvarenja ovog tipa nastaju u razdoblju prijelaza u menopauzu kada opada funkcija jajnika. Simptomi su isti kao kod mladenačkih krvarenja. Krvarenja su sklona ponavljanju, a dodatna je mogućnost kod ovih bolesnica i u ovoj dobi različiti bolesni procesi na maternici te je najprije potrebno njih isključiti ginekološkim pregledom, kiretažom unutrašnjosti maternice i histološkim pregledom dobivenog materijala (uzorak dobiven ginekološkim pregledom i struganjem maternice se oboji, postavi se na stakalce i promatra pod mikroskopom. Osim nepravilnih krvarenja, uzrok obilnih krvarenja u ovoj dobi još mogu biti: karcinom vrata i tijela maternice, polipi, dobroćudni tumor miom, endometrioza, pobačaj, izvanmaternična trudnoća i poremećaj zgrušavanja krvi. Zbog toga se obavezno treba napraviti kiretaža, osobito ukoliko je mjesečnica izostala prije početka krvarenja tijekom 6 mjeseci ili više.
Liječenje: kiretaža koja se radi u dijagnostičke svrhe, često djeluje i terapijski i zaustavlja krvarenje. Kad se isključe sve druge mogućnosti i sigurna je dijagnoza nepravilnih krvarenja, može se početi provoditi hormonsko liječenje. Potrebno je uzimanje preparata željeza ili eritropoetina kako bi se bolesnica oporavila.

Postavljanje dijagnoze
Za postavljanje dijagnoze bolesti koja uzrokuje nepravilno krvarenje iz maternice potrebno je liječniku dati što više informacija o sadašnjoj bolesti, njenom nastanku, tijeku, težini i ostalim simptomima, a isto tako informacije o svim dotadašnjim bolestima te obiteljskim bolestima.
Kako bi liječenje bilo što uspješnije, treba razlikovati je li krvarenje nastalo zbog poremećene funkcije jajnika, nepravilnosti građe maternice ili zbog poremećaja zgrušavanja krvi.
Osim razgovora, potreban je ginekološki pregled, kiretaža šupljine maternice te pregled preparata uzorka tkiva pod mikroskopom.
Kod sumnje na poremećaj zgrušavanja, obično postoje krvarenja i u druga tkiva te obilna krvarenja nakon različitih ozljeda ili kirurških zahvata. Bolesti koje najčešće uzrokuju neuredna krvarenja iz maternice su trombocitopenija (manjak trombocita) i von Wilebrandova bolest.
Izvor:Medicina.hr

Novogodišnji praznici i radost koju donose ovih dana, izmene uobičajeni način života. Kako da se u takvoj atmosferi ponašaju trudnice?
Biti trudnica u novogodišnjoj noći ne mora da znači kako ćete imati samo dodatne brige oko toga šta ćete da obučete, već i koliko i šta smete da pojedete ili popijete, ali i koliko dugo ćete moći da igrate. Evo nekoliko praktičnih saveta koji će vam možda pomoći da rešite izvesne nedoumice.
Šta možete da pijete, a da ne ugrozite sebe i bebu?
Evo šta o konzumiranju alkohola kaže dr sci med. Vojislav Živanić, ginekolog u GAK "Narodni front" i stručni saradnik poliklinike "AnaLife":
"Trudnica koja pije, deli piće sa svojom bebom, jer isti nivo alkohola koji ona ima u krvi, ima i njena beba. Dokazano je da alkohol oštećuje i psihički i fizički razvoj deteta. Naravno, sve zavisi od količine - veća količina više oštećuje. Zbog toga je preporuka svetskih ginekologa da trudnice ne bi smele da piju alkoholna pića. Nekad se mislilo da je eventualno moguća umerena količina (jedno piće dnevno). Međutim, ustanovljeno je da deca trudnica koje su pile po jedno piće u toku dana, imaju određene psihičke probleme u detinjstvu i periodu adolescencije. Poruka je potpuno jasna: trudnice ne bi uopšte trebalo da piju alkohol."

Progesteron je hormon koji ima važnu ulogu u zdravlju žene. Progesteron se povećano oslobadja posle ovulacije u takozvanoj luteinskoj fazi menstrualnog ciklusa. Visok nivo progesterona u toj fazi (što je normalno) stimuliše sekretornu aktivnost endometrijuma materice i njegovu vaskularizaciju. Dakle u ovoj fazi progesteron priprema matericu da prihvati oplodjenu jajnu ćeliju.
Visok nivo progesterona povratno negativno utiče na mozak (HIPOFIZU) i smanjuje oslobadjanje hormona FSH i LH koji treba da smanje produkciju estrogena i progesterona da bi, ukoliko nije došlo do oplodnje jajne ćelije, počeo normalan menstrualni ciklus.
Progesteron kao hormon ima sledeće efekte:
Održava sekretornu aktivnost materice u drugoj fazi menstrualnog ciklusa
Utiče na rast i razvoj dojki
Negativni povratni efekat na mozak (FSH i LH)
Za vreme trudnoće smanjuje mogućnost neželjenih kontrakcija
Visok nivo progesterona – Uzroci
Dva glavna uzroka visokog progesterona su ovulacija i trudnoća, tokom kojih su nivoi progesterona prirodno povišeni. U perimenopauzi, kada dolazi do smanjenja nivoa ženskih polnih hormona, može doći do značajnih fluktuacija u nivoima progesterona.
Pored toga, postoje određena stanja koja mogu uticati na povišen nivo progesterona:
Rak materice – U nekim oblicima raka materice nivo progesterona je veći od normalnog.
Oboljenja nadbubrežnih žlezda (adrenalna hiperplazija) – Nenormalno funkcionisanje nadbubrežnih žlezda može ugroziti prirodnu produkciju polnih hormona i dovesti do dominacije progesterona.
Lutealne ciste na jajnicima – Kada tokom ovulacije dolazi do pucanja folikula i oslobađanja jajne ćelije, žuto telo (izmenjeni folikul) počinje sa stvara velike količine estrogena i progesterona u pripremi za potencijalnu trudnoću. U nekim slučajevima može doći do začepljenja otvora na folikulu čime se nagomilava tečnost i od žutog tela nastaje cista. Ovakve ciste obično nestaju same od sebe tokom nekoliko nedelja, ali mogu stvoriti određene komplikacije. Klomifen citrat koji se koristi za izazivanje ovulacije može povećati rizik nastajanja lutealnih cisti.
Simptomi povišenog progesterona
Promene raspoloženja
Osetljivost grudi
Nemiran san
Naduvenost
Vaginalna suvoća
Manjak seksualne želje
Terapija
Postoji nekoliko opcija u tretmanu narušenog nivoa progesterona, bilo da se radi o povišenom progesteronu ili slučaju gde je nizak nivo progesterona. One uključuju izmene životnog stila, prirodna sredstva za regulisanje nivoa hormona i hormonsku terapiju.
Naš savet je da se krene prvo od prirodnih alternativa jer su bezazlenije i ne predstavljaju dodatni rizik za opšte zdravlje. Prvi korak podrazumeva neophodne izmene u životnom stilu: Eliminaciju emocionalnog stresa, zdravu ishranu za hormonsku ravnotežu i uzimanje prirodnih sredstava za regulisanje hormona.
Izvor:neplodnost.wordpress.com

Lohije se javljaju već od prvog dana po porođaju.Predstavlja odliv iz polnih organa babinjare.U početku je taj odliv krvav i sastavljen iz krvnih elemenata sa oljuštenih decidualnih komadića i malih posteljičnih ovojaka.Iz dana u dan lohije se bistre i njihov sastav se menja.Postaju serozne sa trasudatom iz krvnih sudova materice  sa sve manje krvnih elemenata (lochia serosa).Istovremeno se smanjuje i količina babinjeg pranja, koja je prvih dana veoma obilna i sa sve većom primesom leukocita.Oko  desetog dana postane bele-žućkaste boje  (lochia alba), kasnije  su sve gušće i oskudnije i pri kraju babinja potpuno nestaju.