Mokri kupaći kostimi i peškiri pravi su rasadnici bakterija i virusa, ali i svlačionice i javni toaleti na bazenima i plažama, kroz koje dnevno prođe veliki broj ljudi.

Ako ste sklone bakterijskim infekcijama, povedite više računa o ličnoj higijeni kada se kupate u bazenu Leti je povećan broj infekcija urogenitalnog trakta jer mikroorganizmima koji ih uzrokuju naročito pogoduju toplota i vlaga.

Da biste izbegli ove neprijatne infekcije koje vrebaju u letnjem periodu, prvenstveno treba da povedete više računa o ličnoj higijeni.

Tuširanje nakon bazena ili mora prva je linija odbrane od vaginalnih infekcija, napominje dr Slavica Vasiljević, specijalista ginekologije, akušerstva i akupunkturologije i vlasnica ordinacije „Merida“ u Beogradu.

– Mokar kupaći kostim treba odmah da se promeni, jer je vlažna sredina idealna za razvoj mikroorganizama – upozorava doktorka Vasiljević. – Na plaži, betonu ili na ležaljkama uvek sedite na čistim i suvim peškirima, jer su kupaći kostimi slaba barijera od bakterija i virusa.

Postherpetična neuralgija je bol u regiji zahvaćenoj herpes zoster infekcijom. Veoma je jak, žareći i sevajući, a često se pojačava dodirom zahvaćene kože. Posledica je oštećenja perifernih nerava nastalim usled infekcije.

Virus herpes zostera izaziva karakteristične kožne promene, koje oštećuju nervne završetke, te ovi šalju abnormalne impulse ka mozgu gde se formira osećaj bola. Bol može trajati danima, mesecima ili doživotno.

Starije osobe sklonije su postherpetičnoj neuralgiji. Ona se javlja kod manje od 10% inficiranih u dobi ispod 60, a u oko 40% slučajeva u dobi preko 60 godina.

Bol kao posledica virusne herpes zoster infekcije može biti akutni i hronični. Akutni nastaje u vreme ili neposredno pre izbijanja kožnih promena i traje kraće od tri meseca, odnosno povlači se sa izlečenjem infekcije. Hronični bol traje duže od tri meseca, odnosno prisutan je mesecima ili godinima nakom povlačenja kožnih promena i on je, u stvari, postherpetična neuralgija u užem smislu reči.

Vaginalno ispiranje je ispiranje odnosno pranje vagine. To žena radi tako da vaginu ispere s vodom ili nekom otopinom u svrhu ispiranja vaginalnih izlučevina. Na tržištu ima više otopina i pomagala za tuširanje vagine, a na raspolaganju su i na recept za liječenje određenih bolesnih stanja ili pripremu za određene zdravstvene zahvate. U nastavku pročitajte koja je još namjena tog postupka i da li je to doista tako zdravo za vaše zdravlje kako se možda čini na prvi pogled.
Razloga za vaginalno ispiranje ima više
Žene obično navode više razloga zašto prakticiraju ispiranje vagine:
za ispiranje eventualnih ostataka menstrualne krvi na kraju menstruacije;
nakon spolnog odnosa kao spriječavanje začeća ili infekcije spolno prenosivim bolestima. Pri tome treba upozoriti da vaginalno ispiranje nije niti kontracepcija niti zaštita od spolnih zaraza. Dakle, u oba je slučaja još uvijek nužno korištenje kondoma i/ili nekog od oblika kontracepcije;
za otklanjanje ili smanjivanje neugodnog mirisa vagine. U tom je slučaju preporučljivije posjetiti liječnika, jer vaginalno ispiranje zbog osjećaja čistoće može još dodatno pogoršati problem.

Fabrički zaštičeni nazivi: Doksiciklin, Hiramicin, Vibramicin
SASTAV:
Doksiciklin je polusintetski antibiotik širokog spektra, iz grupe tetracikiina, koji djeluje bakteriostatski na veliki broj mikroorganizama: Gram pozitivne koke, Gram pozitivne bacile, Gram negativne koke, Gram negativne bacile, spirohete, hiamidije, mikoplazme, rikecije, nokardije, protozoe.
Tetraciklini su, mada antibiotici širokog spektra, lijekovi prvog izbora kod infekcija izazvanih intracelu- larnim parazitima, kao što su rikecije, mikoplazme, hlamidije, brucelije i borelije.
MEHANIZAM DEJSTVA
Tetracikiini prolaze pasivnim i aktivnim transportom kroz ćelijske membrane bakterija. U bakterijskoj ćeliji vezuju se za ribozome i na taj način spriječavaju sintezu proteina, rast i razmnožavanje bakterija.
FARMAKOKINETIKA
Poslije oralne primjene doksicikiin se brzo i potpuno resorbuje iz digestivnog trakta. Kao liposolubilna supstancija dobro prolazi kroz biološke membrane, difunduje u sve strukture i ulazi u ćelije, što ga čini pogodnim za liječenje infekcija intracelularnim parazitima. Dobro prolazi u mišićno, masno i plućno tkivo, prostatu i CNS, tjelesne tečnosti i eksudate, a trajno se deponuje u koštnom tkivu i zubima u fazi rasta. Za proteine plazme vezuje se 82 - 93%. Doksiciklin se u znatnoj mjeri (30 -50%) metaboliše u jetri, a izlučuje se dijelom putem urina (28 - 40%), a dijelom putem fecesa (20 - 40%). Luči se u mlijeko dojilja, uglavnom vezan za kalcijum. Doksiciklin može da se primijenjuje u terapiji urinarnih infekcija i kod osoba sa renalnom insuficijencijom, kod kojih, za razliku od drugih tetracikiina, nema kumulativno dejstvo.

Bolesti bubrega pogađaju milione ljudi širom sveta. Iako se može izlečiti, to može imati ozbiljne posledice po Vas i Vašu bebu. Ako želite da ostanete u drugom stanju ili ste već u drugom stanju, veoma je važno da znate rizike kojima ste izloženi usled ove bolesti, i da li ste izloženi riziku uopšte.
Šta je to hronična bolest bubrega?
Hronična bolest bubrega nastaje kada bubrezi ne obavljaju funkciju na odgovarajući način već 3 meseca i duže usled oštećenja bubrega. Bubrezi obavljaju zadatke od vitalne važnosti kako bi Vaš organizam adekvatno funkcionisao; oni otklanjaju štetne materije iz organizma, prečišćavaju i vraćaju krv u organizam, održavaju odgovarajući nivo vode i minerala u organizmu i stvaraju hormone.
Postoje 5 stadijuma ove bolesti, od kojih je poslednji stadijum najozbiljniji oblik i zahteva od pacijenata da se podvrgnu transplantaciji ili dijalizi bubrega. Bolesti bubregi mogu se odnositi na grupe bolesti bubrega kao što su glomerularne bolesti, policistične bolesti bubrega i nefritis. Sve ove bolesti oštećuju male filtere u bubrezima koji se nazivaju nefroni. Oštećenje može odjednom nastati usled neke povrede ili infekcije, ali u većini slučajeva se postepeno akumulira vremenom.

Tvorničko ime registrirano u RH:

Roferon-A
Farmakoterapijska skupina:
Imunostimulator

Terapijske indikacije:

Interferon alfa-2a indiciran je za liječenje:
Neoplazmi limfatičkog i krvotvornog sustava:
leukemije vlasastih stanica;
kožnog limfoma T-stanica;
kronične mijeloične leukemije (KML) s pozitivnim Philadelphia kromosomom. Interferon alfa-2a ne predstavlja alternativno liječenje za bolesnike od KML koji imaju HLA-identičnog srodnika i kojima je alogena transplantacija koštane srži planirana ili moguća u neposrednoj budućnosti;
ne-Hodgkin limfoma niskog stupnja malignosti.

Svakidašnja praksa je kod roditelja, da svojoj deci sa nepunih godinu dana buše uši jer je to praksa ili moda? Odlaze kod zlatara da se obavi  tzv. pištoljem bušenje ušiju, (trebalo bi da se izvrši u sterilnim okolnostima).To zadovoljsto od strane roditelja nimalo nije bezbedno.Povreda uha, infekcija mindjušicom, neadekvatno bušenje, održavanje rane može dovesti do teške infekcije.Važno je istaći da je svaki ubod za bebu traumatičan, brzo se to zaboravi, ali postoji druga strana što je veoma opasna.Beba se vrti, okreće se i može mindjušica da se zakači za jastuk,  ili za ogradicu kreveta.Na taj način može da se povredi beba.Ukoliko roditelj insistira da treba probušiti uši deteta danas je to bez razlika jer se radi i muškoj deci i stavi se po jedna mondjuša.Ako roditelj primeti otok ili crvenilo na probušenom uhu to je znak da je nastupila infekcija, potrebno je dete odneti kod pedijatra.Nakon bušenja može biti dodatni problem alergijska reakcija.Prve mindjušice treba da budu od nekog plemenitog metala zlata ili srebra.Plemeniti metali imaju oligodinamsko dejstvo što znači da sterilišu okolinu.
Stručnjaci-pedijatri savetuju da bi deca  mindjušice traba da nose tek sa navršene 3-4 godine a ne ranije.Tada su zrelije, sami mogu voditi računa da se ne povrede.
Ne žuriti se sa bušenjem ušiju.

Vaginalna intraepitelna neoplazija - VAIN predstavlja intraepitelni stadijum raka vagine. Intraepitelni stadijum označava pojavu različitog stepena atipičnih odnosno malignih ćelija unutar epitela vagine. Nisu svi stepeni VAIN obavezno i prekanceroze: u prekanceroze ubrajamo samo tešku displaziju i CIS (promene označene s VAIN 3).

Učestalost vaginalne intraepitelne neoplazije nije poznata, s obzirom da je izolovana vaginalna prekanceroza izuzetno retka pojava. Displazije vagine se najčešće javljaju zajedno ili u sklopu već postojećih premalignih lezija vulve i vrata materice.

Uzrok nastanka

Rizični faktori za nastanak VAIN su slični kao i za cervikalnu intraepitelnu neoplaziju: rano stupanje u seksualne odnose, promiskuitet, oslabljen imuni sistem, visokorizična HPV ( humani papiloma virus) infekcija, druge seksualno transmisive bolesti, pušenje.

Klinička slika

Razlikuju se 3 vrste vaginalnih intraepitelnih neoplazija (VAIN):

• VAIN 1 - Laka displazija: promene na ćelijama u smislu diskeratoze ili atipije: odstupanja od normalnog izgleda ćelije koja se zbirno mogu prikazati kao nejednakost u obliku i veličini ne samo ćelija već i njihovih jezgara, poremećaju sazrevanja i odnosa citoplazma/jezgra, različitoj količini i kvaliteti hromatina, izgledu i broju nukleolusa, prisustvu mitoza, kao i načinu orijentacije jezgara. Ovakve promene prisutne su samo u donjoj trećini epitela.
• VAIN 2 - Umerena displazija: opisane promene na ćelijama prisutne su u donje dve trećine epitela, a sazrevanje epitela je izraženo najviše u gornjoj 1/3 epitela i
• VAIN 3 - Teška displazija: obuhvata tešku displaziju, karcinom in situ, kao i atipične kondilomatozne promene. Kod ovog tipa VAIN nezrele displastične ćelije se nalaze u više od dve trećine debljine epitela.
• VAIN 3 je predstadijum raka vagine.

Stopalo se sastoju od mnogobrojnih kostiju ima ih ukupno 26, pa nije čudno što se nekad dogodi i prelom  nekih od kostiju.Uzrok se sastoji od pada sa velike visine (skijanje), pad teškog predmeta na stopalo.Često se lomi kalkaneus (petna kost).

Klinička slika:

Nastaje bol prilikom pokreta stopala, sa otokom, hematomom, deformacijom, nekad sa otvorenim prelomom kostiju stopala sa posledicama infekcije.Postoji i patološka pokretljivost kostiju.

Dijagnoza:

Postavlja se na osnovu anamneze, kliničke slike, objektivnog pregleda, RTG snimak iz više uglova.

Lečenje:

Vrši se repozicija kostiju i gipsana imobilizacija u vidu čizme-papuče do 3 nedelje.Ukoliko se ne može primeniti konzervativnu terapiju vrši se operativno lečenje.Kod rana i defekta mekih tkiva vrši se Debridman sa antibioticima i AT zaštitom.

Čovekova biološka odbrana - imunski sistem - primoran je da radi bez predaha. Neprestano, iz sekunda u sekund, ljudski organizam se suočava sa bakterijama, virusima, gljivicama, parazitima, ali i sa zagađenjenjem okoline i malignim ćelijama koje telo svakodnevno proizvodi. Kroz te uobičajene, ali nekontrolisane i slučajne kontakte, postepeno se gradi takozvani prirodno stečena imunost, koji nas štiti od infekcija i maligniteta. Može, međutim, da se dogodi da je imunski odgovor iz nekog razloga smanjen, ili da je (ne)očekivani napadač organizmu nepoznat a toliko agresivan i jak da imunski sistem ne bi bio u stanju da spreči infekciju pa je tada spasonosno ako smo, posredstvom vakcinacije, opremljeni i veštački stečenom imunošću.
Docent dr Nevenka Raketić, specijalista imunologije i specijalista pedijatrije u beogradskoj Opštoj bolnici BelMedic, gotovo svakodnevno je, prirodom posla, u prilici da zabrinutim roditeljima objašnjava da postoji i određena dobrobit od čestih infekcija (mahom respiratornih i crevnih) koje mališani predškolskog uzrasta “donose” iz vrtića, jer njihovi mladi organizmi na taj način, kako se to i stručno kaže, prave repertoar imunskih ćelija. Ovo će im, naime, pomoći da pri narednim susretima sa već poznatim “napadačima”, a pod uslovom da je imunski sistem u ravnoteži i da radi optimalno, ne reaguju infekcijama, već asimptomatski.
Prepoznavanje i napad na “uljeza”