|
30.01.2012 |
 Ablativne operacije iz domena hirurgije bola podrazumevaju presecanje puteva za bol, odnosno prekid veze između prijemnika za bol (nociceptora) i mozga, gde se i doživljava osećaj bola. Ove operacije spadaju u hirurgiju bola u užem smislu reči. Bol se preseca na različitim nivoima, počev od periferije (nociceptori), do centra (moždana kora). Efekat presecanja bola je privremen, odnosno bol se opet javlja posle izvesnog vremena.
Što je presecanje proksimalnije (bliže mozgu) efekat je bolji i dugotrajniji, ali su i intervencije tehnički zahtevnije i povezane sa većom mogućnošću komplikacija. U hirurgiji bola važi pravilo da „bol beži od noža“. Ovo znači da je mesto svakog narednog presecanja bliže mozgu. Primera radi, kada se nakon presecanja perifernog nerva bol opet javi, sledeće presecanje se radi na nivou senzitivnih korenova kičmene moždine, pa sledeće u samoj kičmenoj moždini i tako redom do centara u moždanoj kori.
Bol se najčešće preseca na nivou perifernih nerava, senzitivnih korenova kičmene moždine, kičmene moždine i mozga.
|
|
Opširnije...
|
|
|
30.01.2012 |
|
 Karakteristike genitofemoralne neuralgije su bol, trnjenje i sniženje senzibiliteta (utrnulost) u predelu donjeg dela stomaka, unutrašnjoj strani butina i polnim organima. Ponekad su prisutni i znakovi slabosti mišića abdominalnog zida.
Genitofemoralna neuralgija nastaje kao posledica uklještenja ili oštećenja genitifemoralnog nerva, a u retkim slučajevima nastaje i spontano. Do oštećenja nerva najčešće dolazi usled direktne tupe povrede ili nakon hirurških intervencija, kao što su operacija preponske kile ili tumora karlice.
|
|
29.01.2012 |
 Odignuće ili ablacija mrežnice je ozbiljno stanje oka kod kojeg se receptorski sloj mrežnice odigne od pigmentnog epitela mrežnice. Mrežnica ne može funkcionirati ukoliko su ti slojevi odvojeni, te može nastupiti trajni gubitak vida.
Simptomi i znakovi odignuća mrežnice
Ako odjednom počnete primjećivati točkice, pojavu paučine pred vašim očima ili bljeskove svjetlosti, postoji mogućnost da imate odignutu mrežnicu. Simptomi mogu biti i slabiji ili zamućen vid, te primjećivanje sjene ili zavjese koja prekriva vidno polje pri vrhu oka ili sa strane.
Ovi znakovi se mogu pojavljivati postepeno – kako se mrežnica odvaja od potpornog tkiva, ili odjednom – kada se mrežnica potpuno odvoji od unutarnjeg potpornog tkiva.
Odignuće mrežnice je bezbolno. Ukoliko primijetite bilo koji od navedenih simptoma, što prije posjetite oftalmologa. Brzi tretman će vam povećati izglede za obnavljanje izgubljenog vida.
Što uzrokuje odignuće mrežnice?
Uzrok odvajanja mrežnice može biti ozljeda oka ili lica, te visoki stupanj kratkovidnosti. Iznimno kratkovidne osobe imaju izdužene očne jabučice i stanjenu mrežnicu za koju postoje veći izgledi da će se odvojiti.
Operacija očne mrene, tumori, razne bolesti oka, bolesti poput dijabetesa i anemija srpastih stanica također mogu uzrokovati odignuće mrežnice.
Nove krvne žilice koje počnu rasti ispod mrežnice u slučaju dijabetičke retinopatije, također mogu pomaknuti mrežnicu od njenog potpornog tkiva.
|
|
Opširnije...
|
|
|
29.01.2012 |
 Miofascijalni sindrom, dubok, tup i stalan bol u mišiću, karakterišu mišićne trigger tačke, stvrdnuti delovi mišiča koji stvaraju bol. Ove tačke se mogu lako napipati preko kože i upravo na njih se fokusira infiltracija mišićnih trigger tačaka kao metoda lečenja.
Lečenje miofascijalnog sindroma podrazumeva infiltraciju mišićnih triggera rastvorom lokalnog anestetika i kortikosteroida, čime se postiže značajno smanjenje bola. Nakon toga, lečenje se nastavlja fizikalnom terapijom, kao i dubokom masažom stvrdnutih delova mišića, a u cilju njihovog opuštanja. |
|
29.01.2012 |
 Miofacijalni sindrom je tup, dubok i stalan bol u mišiću koji se pojačava pri pokretima koji angažuju zahvaćeni mišić. Pacijenti ovo kratkotrajno pojačanje bola pri pokretu obično opisuju rečima: “Kao da me nešto me secne.”
Karakteristike miofascijalnog sindroma su i lokalna osetljivost na pritisak, otvrdnuće zahvaćenog mišića i smanjena snage mišića bez atrofičnih promena (topljenja mišića). Nastajanju ovog sindroma doprinose hronični stres i zamor.
Miofascijalni sindrom je posledica akutnog ili hroničnog istezanja nekog od mišića. Akutno istazenje nastaje naglo, najčešće kod naglih trzaja, a hronično postepeno, usled čestih ponavljanih pokreta u mišiću ili zamora mišića (može se javiti usled neudobnog položaja pri spavanju). U telu ima preko 500 mišića, a skoro svaki od njih može biti zahvaćen miofascijalnim sindromom. Zahvaćeni mišić je stvrdnut i bolan na pritisak.
Mesto najačeg bola predstavlja takozvanu mišićnu trigger tačku (okidač bola), odakle se bol neravnomerno širi na druge delove zahvaćenog mišića ili susedne mišiće. Trigger tačke mogu biti aktivne i latentne. Aktivne spontano stvaraju bol, a latentne bole samo na pritisak.
Ponekad može postojati više trigger tačaka. Pored primarnih, duž mišića se mogu javiti i dodatne, satelitske trigger tačke, koje su obično manje bolne. Trigger tačke koje se javljaju u susednim mišićima, označavaju se kao sekundarne. |
|
|
|
|
|
|
Strana 1 od 214 |
